O Pazo de Meirás xa é público: Núñez Seixas celebra a "vitoria da calidade democrática"

Polo tempo que estaba a tardar o Tribunal Supremo en facer pública a súa decisión sobre o Pazo de Meirás había quen en petit comité comentaba ..." a ver se ao final, vai haber que devolverllo"... Pero non foi tal e a sentenza feita pública este 12 de marzo foi ademáis, unánime: as Torres son definitivamente, do Estado. O catedrático de Historia Contemporánea da USC, Xosé Manuel Núñez Seixas, asegura nunha entrevista en COPE Galicia que estamos diante dunha  “vitoria da calidade democrática” do país e representa a culminación dos esforzos iniciados en 2017 pola sociedade civil e diversas comisións de expertos.

A indemnización, un mal menor

Aínda que recoñece que a obriga de indemnizar aos herdeiros do ditador é un aspecto que non lle agrada, Núñez Seixas considera que era un “escenario posible” e que a decisión xudicial hai que acatala. Neste sentido, o historiador engade que “non sempre se pode gañar por 4-0, ás veces gáñase 2-1” e sinala que agora a familia Franco deberá xustificar documentalmente os gastos, algo sobre o que se amosa escéptico: “A miña impresión é que, probablemente, non se gardaron demasiadas facturas”.

Non sempre se pode gañar por goleada"

Xosé Manuel Núñez Seixas

Catedrático de Historia Contemporánea na USC

Un símbolo do franquismo e de Pardo Bazán

Para o historiador, o pazo é un “símbolo do que era o franquismo” en múltiples dimensións, desde a estética ata a “certa impunidade” coa que actuaron os sectores privilexiados polo réxime: "unha impunidade que facía pensar que non había que render contas perante ninguén, somentes perante de Deus e da historia...Pois non, tamén hai que render contas perante a sociedade civil e as xeracións sucesivas". Con todo, o profesor Núñez Seixas lembra que Meirás é tamén un “lugar de memoria de Emilia Pardo Bazán”, cuxa historia “deberá ser debidamente recuperada e contextualizada” nos futuros usos do espazo.

Un precedente para o futuro

Núñez Seixas subliña que esta sentenza establece un “precedente importante” que alentará á sociedade civil a reclamar noutros casos, como o das posesións do xeneral franquista Queipo de Llano en Sevilla. O obxectivo final, segundo o catedrático, é que as Torres de Meirás se convertan nun “lugar de concordia” onde se celebre a figura da escritora e se defendan os valores democráticos a través dunha “memoria crítica da ditadura”.

É un precedente importante que alentará á sociedade civil a reclamar o que é xusto"

Xosé Manuel Núñez Seixas

Catedrático de Historia Contemporánea na USC

Preguntado sobre a lentitude do proceso para chegarmos ata esta sentenza,  atribúea a un “sistema garantista” ao tratar cunha propiedade teoricamente privada. Aínda que cre que “a lexislación quizais debería dar un paso adiante”, considera que a base legal actual é abonda para avanzar. “O obxectivo principal está realizado”, conclúe Seixas.