A ameaza do lobo preocupa a gandeiros e particulares en Ferrolterra: "Convivir así non é viable"

A tensión entre a protección do lobo e a actividade gandeira agrávase en Ferrolterra. A recente decisión do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia (TSXG) de rexeitar a autorización de batidas de control solicitadas pola Xunta acende os ánimos dos produtores, que denuncian un aumento constante dos ataques preto dos núcleos de poboación e senten que convivir co lobo baixo as condicións actuais "non é viable".

Alejandro Suárez Sabín é gandeiro de vacún na parroquia do Val, en Narón. A súa explotación, con 50 cabezas de gando e varios cabalos en réxime semiextensivo, é un reflexo da situación na comarca. Aínda que leva toda a vida no sector, asegura que a problemática mudou radicalmente: "A preocupación vén desde hai ano e pico. Antes había ataques moi esporádicos, pero agora cada vez hai máis lobos e vense preto das casas", explica.

Un regueiro de animais mortos

Suárez Sabín relata como tivo que erguerse de madrugada para protexer as súas crías ao velas arrodeadas por ata catro lobos. Aínda que el non sufriu baixas directas, enumera un rexistro de danos recentes na contorna: ovellas e cabras en Ferrol, catro ovellas e un pónei en Narón, e outro pónei e un becerro en Valdoviño. "Houbo ataques por todos lados", sentenza.

Con todo, moitos destes casos non chegan a computar nas estatísticas oficiais. Segundo o gandeiro, a xestión administrativa disuade aos afectados: "Moita xente non dá parte dos ataques que fai o lobo. É un problema polo papeleo e a administración, e despois danche unha recompensa mísera. Moitos chaman directamente á recollida e listo".

A esta problemática súmase a brutalidade dalgúns ataques, que refuta o argumento de que os animais deben durmir resgardados. "Tamén hai ataques de día", afirma Suárez, quen denuncia que non só matan, senón que o fan con crueldade. "O que máis rabia dá é que hai animais que son comidos en vida e déixanchos feitos un farrapo na finca", lamenta.

O ultimatum dos gandeiros

O impacto non é só económico, cun sector que xa afronta prezos baixos e custos elevados de pensos e gasóleo, senón tamén persoal. "Non é só a xente que ten gandaría como medio de vida", subliña Alejandro. Explica o dano anímico que supón para as persoas que perden un burro herdado, ovellas para limpar o terreo ou "o poni do seu neto".

Ante a negativa xudicial ás batidas, o sentimento é de abandono. "Estamos a valorar empezar a facer mobilizacións, facer un pouco de ruído, porque o que nos queda é desfacernos do que temos", advirte Suárez Sabín. A súa proposta non é o exterminio, senón a regulación. "O lobo terán que controlalo, intentar levalo a zonas onde non faga tanto dano e, se queren lobos, terán que alimentalos", suxire, apuntando ao posible uso das reses mortas das explotacións que agora se incineran.

Un lobo que non teme ás persoas?

O gandeiro de Narón contradí a versión oficial sobre a falta de probas, asegurando que os ataques son un fenómeno novo en zonas pegadas ao núcleo urbano. "En Ferrolterra, máis cerquiña de Ferrol, nunca houbo ataques de lobo. Na estrada de Catabois matou unha cabra detrás de Monbús", exemplifica para demostrar a súa proximidade.

Na súa opinión persoal, este comportamento anómalo débese a que "este lobo está criado por seres humanos". Argumenta que un animal salvaxe foxe do ruído e da civilización, mentres que estes exemplares non mostran medo. "Alúmeas cunha lanterna e el queda mirando para ti tan tranquilamente. Un animal salvaxe non fai iso", conclúe.